Muginpu
గుండె లోని ఈ ఘోషని గొంతు చించి అరవనా?
కనికరం లేని ఈ కష్టాలని కళ్ళు మూసి చూపించనా?
నుదిటి మీద కమ్ముతున్నాయి నల్లని మొబ్బులు
నిలకడ లేని ఆలోచనలు మెద లో నింగికి ఎగుస్తున్నాయి
పంతానికి పోతే మారుతాయా పరిస్థితులు?
పౌరుషనికి పోతే రాలుతాయా ప్రవచనాలు?
ఆరంభ శురత్వమే కానీ అలవాటు లేదు ముగింపు
అందుకే మొసలి కన్నీళ్ళ మధ్యలో మిగిలిపోతుంది ఈ మనసు ఒక మొండితనము
Transliteration:
gunde loni i verri ghoshani gontu chinchi aravanaa?
kanikaram leni i kashtalani kallu musi chupinchanaa?
nuditi mida kammuthunnayi nalla ni mobbulu
nilakada leni alochanalu meda lo ningiki egusthunnayi
pantaniki pothe marutaya paristhithulu?
paurushaniki pothe raalutaayaa pravachanaalu?
arambha shurathvame kani alavatu ledu muginpu
anduke mosali kannilla madhyalo migilipotundi i manasu oka mondithanamu
Translation (rough):
Shall I tear my throat shouting out this anguish?
Shall I show, eyes closed, these unkind troubles?
Black clouds gather on the forehead
Fickle thoughts fly high in the heart
Will will power change circumstances?
Will manliness result in wisdom?
Never learnt the art of finishing that which has started,
and that is why within these crocodile tears will be left behind the stubbornness of a heart.
June 20th, 2007 | Quote
That read well…’the real questions begin to ask themselves’…
June 18th, 2007 | Quote
Mermaid: True, I agree but when weakness seems to be winning most of the time then the real questions begin to ask themselves.
June 17th, 2007 | Quote
‘Will manliness result in wisdom?’
You ask powerful questions, Anil. The line between bravery and cowardice is thin. Sometimes one hides behind the other. I don’t know which man I’ll find in your lines. It’s what I love about them.
Courage and weakness. How could we not be called human without both running wild inside, each fighting to be known, each killing the other to win.